دل شکستن چاره اش سنگ نيست اين دل ما با نگاهي سرد نيز ميشکند

               چقدر ستاره شمردم به هوای دیدن خوابهای تو

                  چقدر در افتاب سوختم به هوای امدن تو

       و چقدر پنجره کاشتم تا از پشت انها برایت دست تکان دهم

             ولی حیف تو درآسمان دلها مرا رها کردی ورفتی

                      و حالا برای من مثل پری هستی

دلم مي خواست

 انساني بودم عاشق با قلبي مهربان وبا گل سرخي كه هيچ وقت پژمرده نمي شود

 دلم مي خواست

كبوتري بودم با بالهاي سفيد كه به ديار عشق پرواز مي كردم

دلم مي خواست

 ماهي قرمزي بودم دردل دريايي بزرگ كه به سرزمين عشق شنا مي كردم

 دلم مي خواست

 اشك هاي عاشقي بودم كه بر روي گونه ها جاري مي شد

دلم مي خواست

چشم هايي بودم كه همواره براي عشق مي گريند

 دلم مي خواست

گل سرخي بودم در باغي بزرگ كه به دستان لطيفي هديه داده مي شدم

 دلم مي خواست

گل عشقي بودم به خاطر او

ولي حيف..................................

            حاجت به بیان نیست که از روی تو پیدا ست

               من تشنه ی یک لحظه تماشای تو هستم

              افسوس که یک لحظه تماشای تو رویاست